Bir gecenin içinde başlayan yolculuk Kayseri’nin soğuk rüzgarı Kayseri’de gece, gündüzden daha ağır olur bazen. Sanki şehir nefesini tutar da bir şey olacakmış gibi bekler. O akşam da öyleydi. 25 yaşındayım ve defterime yazdığım cümleler bile bazen içimdeki karmaşayı toparlamaya yetmiyor. Sokaktan geçen rüzgârın sesi bile insana bir şeyler anlatır gibi geliyordu. Pencereyi kapatmadım, çünkü içimdeki dağınıklık dışarıdaki hava ile aynıydı. O günün sabahı sıradan başlamıştı. Kahve, kısa bir yürüyüş, sonra işe yetişme telaşı… Ama akşamına doğru her şey değişti. Telefonum çaldığında içimde garip bir sıkışma hissettim. Annemin sesi titriyordu. Bir şey olduğunu anlamak için kelimelere bile gerek yoktu bazen.…
Yorum Bırak