Sabah Kahvesi ve “Ben Nereye Başvursam?” Krizi
İzmir sabahları ayrı bir dünya. Denizi ayrı umutlu, sokakları ayrı rahat… ama insanın kafası karışıksa, o deniz bile “biraz toparlan kendine gel” diye bakıyor gibi geliyor. Ben de o sabahlardan birindeydim.
Elimde kahve, telefon elimde açık, bir yandan da boş boş ekran kaydırıyorum. Arkadaş grubundan mesaj geldi:
“Abi özel kuvvetler için yaş sınırı nedir biliyor musun?”
Mesajı atan kişi büyük ihtimalle yine gece 3’te YouTube’da “komando eğitiminde 72 saat” videolarına dalıp hayatı sorgulayan türden biriydi.
Ben de otomatik refleksle yazdım:
“Daha çok benim ruh halim için yaş sınırı nedir onu merak ediyorum.”
Çünkü dürüst olayım… 25 yaşında olmama rağmen bazen 17, bazen 42, bazen de direkt “ben bu evrende yanlışlıkla spawn olmuşum” hissiyle geziyorum.
Ama işin komik tarafı şu: o mesajdan sonra gerçekten düşündüm.
Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?
Ve bir anda bu soru, hayatımın en ciddi felsefi problemine dönüştü.
Kafamın İçindeki Komando Toplantısı
“Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir” konusu son dönemde oldukça merak ediliyor. Biz de sizler için detaylı bir içerik hazırladık.
Kendi kendime düşündüm: Özel kuvvetler dediğin şey öyle sıradan bir iş değil. Orada “pazartesi sendromu” yok, “kahve içmeden kendime gelemiyorum” yok. Orada direkt:
“Koş!”
“Dur!”
“Yere yat!”
“Sessiz ol!”
Ben ise evde:
“Koş… mutfağa mıydı?”
“Dur… neden durdum?”
“Yere yat… niye yere yatıyorum ben?”
Yani aradaki fark biraz fazla.
Ama yine de içimde garip bir özgüven konuşmaya başladı:
“Olur ya, belki ben de girerim.”
Hemen ardından diğer iç ses devreye girdi:
“Sen mi? Geçen gün markette kart şifreni 3 kez yanlış giren sen mi?”
İşte böyle bir iç tartışma.
Ve yine aynı soru kafamda dönüyor:
Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?
Arkadaş Grubu ve Kolektif Delüzyon
Akşam arkadaşlarla sahilde oturuyoruz. İzmir’de sahil dediğin şey aslında küçük bir psikolojik terapi alanı. Herkes ya aşık olmuş ya da hayatından kaçıyor.
Konuyu açtım:
“Beyler özel kuvvetler için yaş sınırı nedir sizce?”
Bir saniye sessizlik oldu. Sonra biri:
“Abi sen ciddisin değil mi?”
Diğeri daha acımasız:
“Sen önce merdiven çıkarken nefes nefese kalmayı çöz.”
Bir diğeri ise en tehlikelisi:
“Bence alırlar ya… moral motivasyon önemli sonuçta.”
İşte bu cümle beni bitirdi.
Çünkü insanın hayalleri bazen gerçeklerden değil, arkadaş grubundan darbe yiyor.
Ama garip bir şekilde bu konuya takıldım kaldım.
İnternette Kaybolan Asker Adayı Adayı
Eve döndüm. Laptopu açtım. Normalde “ödev bakacağım” diye açılan laptopun %80’i zaten hayat sorgulamasıyla bitiyor.
Yazdım:
“Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?”
Karşıma çıkan şeyler:
– Fiziksel yeterlilik
– Eğitim süreçleri
– Seçme aşamaları
– Motivasyon
Ama yaş sınırı kısmı…
İşte orası beni düşündürdü.
Çünkü yaş sadece sayı değil ya… bazen insan 25 yaşında ama ruhu 60, bazen 40 yaşında ama kafası hâlâ “acaba bu hafta spor başlasam mı?” seviyesinde.
Benim durum biraz karışık:
Ruh hali: 3 yaşında meraklı çocuk
Beden: güncelleme bekleyen sistem
Motivasyon: düşük pil modu
Evde Deneme Komando Eğitimi (Tamamen Teorik)
Kendi kendime küçük bir test yaptım.
“Eğer özel kuvvetlere girecek olsam…”
İlk görev: şınav.
Yere yattım.
1… 2… 3…
Sonra telefon çaldı.
Arkadaş:
“Ne yapıyorsun?”
Ben:
“Hazırlık aşamasındayım.”
O:
“Ne hazırlığı?”
Ben:
“Hayat.”
Kapattım.
Şınav bitti mi? Hayır.
Ama içimde bir şey başladı: hayal gücü.
İzmir Sokaklarında Komando Modu
Ertesi gün dışarı çıktım. Kulaklık takılı, yürüyüş yapıyorum. Bir anda kendimi film sahnesinde gibi hissettim.
İç ses:
“Görev başladı.”
Gerçek ben:
“Abi marketten süt alacağım sadece.”
İç ses:
“Bu bir örtülü operasyon.”
Gerçek ben:
“Kasiyer beni zaten tanıyor, hangi operasyon?”
Ama beynim kararlıydı.
Bir banka oturdum. İnsanları izlemeye başladım. Herkes normal hayatında. Kimse “acaba özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?” diye düşünmüyor gibi.
Bir tek ben…
Ve belki de birkaç tane daha fazla düşünen insan.
Kendi Kendine Gaz Veren Nesil
Bence bizim neslin en büyük problemi şu: fazla hayal kurmak ama az dayanıklılık testinden geçmek.
Yani kafada:
– Gizli ajan
– Özel görevler
– Dünya kurtarma planları
Gerçekte:
– Sabah alarmını erteleme olimpiyat şampiyonu
Ama yine de insanın içinde bir yer hep şöyle diyor:
“Ya bir gün…”
İşte o “ya bir gün” cümlesi, insanı en çok motive eden ama en çok da yoran şey.
Ve o gün ben yine aynı soruya döndüm:
Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?
Gerçeklerle Hafif Çarpışma
Akşam tekrar arkadaş grubundan mesaj geldi.
“Baktın mı yaş sınırına?”
Ben:
“Baktım.”
Onlar:
“Kaçmış?”
Ben:
“Benim motivasyonumla aynı seviyede: belirsiz.”
Kimse anlamadı ama ben güldüm.
Çünkü aslında mesele yaş değildi. Mesele, insanın kendini hangi hayalin içine koyduğu meselesiydi.
Bazısı ofiste kahraman olur, bazısı sahada, bazısı da sadece hayal kurarken.
Biraz Ciddiyet, Biraz Saçmalık
Gece yatarken düşündüm.
Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?
Sorunun cevabı ne olursa olsun, benim zihnimde başka bir şeye dönüştü bu.
Belki de hayatın kendisi bir seçme aşamasıydı:
– Dayanıklılık testi
– Sabır testi
– Uyanma testi (en zor olanı)
Ama en önemlisi:
Kendine inanma testi.
Ve dürüst olayım, ben bu testte bazen geçiyorum, bazen direkt “tekrar dene” alıyorum.
Umarız “Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir” ile ilgili aklınızdaki sorulara yanıt bulabildik. Elimar ekibinden sevgilerle!
Sonuç Yerine Gelmeyen Bir Farkındalık
İzmir gecesi yine hafif rüzgârlıydı. Pencereyi açtım. Dışarıdan gelen sesler, hayatın devam ettiğini hatırlatıyordu.
Kafamda hâlâ aynı soru:
Özel kuvvetler için yaş sınırı nedir?
Ama artık bu soru bir araştırma değil, bir şaka da değil.
Bir tür iç konuşma.
Belki de insanın kendine sorduğu en garip sorulardan biri:
“Ben ne kadar ileri gidebilirim?”
Ve dürüst cevap şu:
Bazen çok, bazen hiç.
Ama yine de ertesi gün yine kalkıp deniyorsun.
Çünkü insan biraz da böyle bir şey:
Kendi içindeki komando, kendi içindeki tembel ve kendi içindeki hayalperest aynı bedende yaşıyor.
Ve hiçbiri emekli olmuyor.
Önerdiğimiz İçerik: Çorafan ne demek ?